Mama is moe

Gepubliceerd op 30 oktober 2020 om 15:31

 

Mama’s die op hun tandvlees zitten … het is een wereldwijd probleem in deze tijden. Ze willen zo graag de mama zijn die ze hoopten te zijn, maar de realiteit verschilt vaak heel erg van hun droom. Moeders zijn al te vaak bezig met alles zo goed en zo kwaad mogelijk te laten draaien en dus vooral met aan crisismanagement te doen. Niets zo uitputtend als dat, en vooral: het genieten is vaak ver weg …

 

Er zijn drie redenen waarom de druk zo hoog ligt.

De eerste reden is het objectieve feit dat papa’s 10 uren per week meer vrije tijd hebben dan  mama’s, volgens een zeer recente studie van de KU Leuven. Moeders besteden immers ‘van nature’ meer tijd aan huishoudelijke taken en zorgtaken en hebben daardoor veel minder tijd voor zichzelf en hun welzijn.

De tweede reden is erg lastig omdat deze zo diep verankerd zit in de samenleving. Er is een wijdverspreide overtuiging in de maatschappij geslopen dat het welzijn van het kind rechtstreeks afhankelijk is van de beschikbaarheid van de moeder. Dit in het kader van een veilige hechting.

Echter, als een moeder totaal uitgeput is kan ze niet meer het stevige houvast bieden dat een kind nodig heeft, wat een kind verloren doet voelen. Totale beschikbaarheid en de onvermijdelijke uitputting die daarmee gepaard gaat, zorgen dan ook voor onveiligheid in plaats van veiligheid. Volgens Haim Omer, grondlegger van de Nieuwe Autoriteit, heeft dit alles te maken met de verwarring tussen beschikbaarheid en aanwezigheid.

Aanwezigheid bestaat uit het krachtig begeleiden en geven wat het kind nodig heeft (en dit laatste bestaat vaak uit duidelijke grenzen). Een stevig houvast bieden voor het kind wanneer het wordt overspoeld door indrukken, emoties of verwarring, de zogenaamde ankerfunctie, is een belangrijke voorwaarde voor het welzijn van zowel ouder als kind. Dit stevig houvast kan een moeder alleen bieden wanneer ze zorgt voor haar zogenaamde parental space, letterlijk en figuurlijk ruimte voor zichzelf. Die parental space is enkel mogelijk door hulp te durven/willen/kunnen toelaten van de zogenaamde village van de moeder. (En ook door de nodige grenzen te durven stellen, maar daarover meer in de volgende paragraaf. )

Eerst moet nog gezegd worden dat voortdurende beschikbaarheid niet alleen uitputtend is voor de ouder, het ontneemt ook het kind zijn kansen tot groeien. Als hij of zij het nooit alleen mag doen, hoe kan hij of zij het dan leren? Montessori zegt zo mooi: ‘Leer je kind om het zelf te doen’ . Het toepassen van dit idee zou ouders heel wat ademruimte en heel wat kinderen groeikansen geven.

De derde reden is dat moeders vaak bang zijn om grenzen te stellen omdat ze zich willen afzetten tegen de autoritaire manier waarop ze zelf zijn opgevoed; met name met bangmakerij, omkopen, dreigen, vernedering, afwijzing en uitsluiting. Wanneer een moeder geen duidelijke grenzen durft te stellen, heeft het kind het gevoel dat het zogenaamde schip van het gezin stuurloos is. Dit maakt het kind angstig, wat zich vaak vertaalt in claimend en eisend gedrag. De moeder graaft nog dieper in haar reserves, wordt nog meegaander en minder duidelijk, het kind gaat nog meer eisen, ... en moeder en kind zitten in een neerwaartse spiraal. De uitputting slaat toe en zowel kind als moeder zijn verloren in een zee van overspoeling en reddeloosheid.

Mijn grootste opdracht als mamacoach is dan ook om mama’s te laten zien dat het stellen van grenzen niet hand in hand gaat met alle machtsmiddelen die vroeger vaak tegen hen werden gebruikt om onmiddellijke gehoorzaamheid af te dwingen. Er zijn binnen de Nieuwe Autoriteit heel wat manieren om op een heel respectvolle, verbonden en toch duidelijke en krachtige manier je kind te begeleiden en te begrenzen. Grenzen stellen en vernedering/bangmakerij worden nog veel te vaak met elkaar verward. Het geeft me dan ook zoveel voldoening wanneer ik moeders hun ouderlijke autoriteit zie oppakken en op die manier weer volop in hun kracht zie staan met alle fantastische gevolgen van dien voor zowel moeder als kind

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.