Verbonden ouderschap

Gepubliceerd op 29 januari 2020 om 16:44

Krachtig verbonden ouderschap

 

Bij klassiek autoritair opvoeden, zetten ouders zich duidelijk boven het kind (wat heel gezond is), maar kiezen ze ook de kant van conflict. Immers, de opvoedingsstijl is gebaseerd op macht en onmiddellijke gehoorzaamheid. Wanneer het kind dit niet doet, worden er steeds sterkere machtsmiddelen (straf, dingen afnemen, nog een grotere straf,...) ingezet om dit af te dwingen.
Dit heeft als nadeel dat de relatie continu wordt ondermijnd. De relatie wordt herleid tot een dynamiek van overheersing en angst. Er is weinig tot geen warm contact tussen ouder en kind. In extreme mate kan dit leiden tot een gevoel van machteloosheid bij de ouders , want wat als de relatie zodanig is opgeblazen dat ze ontaardt in een kat en muisspel? De ouder dreigt met de steeds grotere straffen, maar het kind vindt steeds manieren om er onderuit te komen? Wat als alle machts- middelen zijn opgebruikt?

 

Ik zie vele ouders die op die manier zijn opgevoed kiezen voor 'het radicaal anders.'
Zij kiezen voor de ondersteunende, begripvolle aanpak. Dit betekent vaak dat ze heel veel gaan toelaten, overal begrip voor hebben, gedrag van het kind gaan goedpraten,...


Dit heeft als gevolg dat het kind vaak de touwtjes in handen heeft, dwingend en eisend gedrag gaat stellen. De ouders houden zo vast aan de warme band met hun kind dat ze zelfs dit toestaan vanuit begrip en hun ondersteunende functie. Dit kan het gevolg hebben dat ouders totaal uitgeput geraken omdat kinderen steeds meer gaan eisen van hun ouders (vanuit de behoefte aan veiligheid/ duidelijkheid). De kinderen op hun beurt voelen zich verloren, krijgen te veel verantwoordelijkheid, want moeten heel veel zelf bepalen en uitzoeken. Dit geeft hen weinig ruimte voor plezier en onbevangen spelen en ontdekken.

Verbindende autoriteit zet ouders in hun kracht. Het nodigt hen uit om als een krachtige respectvolle coach hun kinderen te begeleiden. Dit wil zeggen dat ouders zich boven hun kind durven te zetten, maar niet vanuit de wil om controle/ macht te hebben over het kind. Wel om het duidelijke houvasten, structuur, duidelijkheid en daardoor ook veiligheid te bieden. Omdat er ouders zijn die duidelijk aan het roer staan, hoeven kinderen zich niet te bekommeren over de koers van het schip. Dit geeft de kinderen de ruimte om kind te zijn, vrij te ontdekken, fouten te maken en te leren van die fouten. Het geeft een warm en geborgen gevoel omdat de veiligheid wordt bewaakt door de ouders.
In deze opvoedingsstijl is er veel ruimte voor spel, plezier en verbinding. Immers, de ouder moet niet voortdurend krampachtig zijn machtspositie proberen te bevestigen door afstandelijk, dwingend en straffend te zijn.
Ook is er alle ruimte om het kind op te vangen in zijn emoties en behoeften, want de ouder is een warme, veilige haven voor het kind.
De ouder heeft de regie over zijn eigen leven en dit is een zeer belangrijke voorwaarde voor het mentaal welzijn.
De ouder kan ook zijn meest authentieke zelf zijn, want hij kan zich laten zien in wie hij/zij is zonder bekommerd te moeten zijn om gezichtsverlies of verlies van macht.
De ouder heeft alle tools in handen om op een verbonden, respectvolle manier grenzen aan te geven. Wat bijdraagt aan het geluk van ouder en kind.
Er is sprake van flow, verbinding, genieten, spel, humor en plezier bij beide kanten.


En dat is waarom ik mijn 'werk' als mamacoach zo graag doe, omdat ik die flow, dit genieten en die warme verbinding zo hard gun aan alle ouders en aan alle kinderen....


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.