Kiezen voor verbinding

Gepubliceerd op 28 januari 2020 om 16:41

Kiezen voor verbinding

 

Als mama willen we het heel goed doen, met als gevolg dat we al snel veel moeten en weinig mogen van onszelf. We moeten dag en nacht beschikbaar zijn, we moeten altijd warm, vriendelijk en beheersd zijn, we moeten spelen, knutselen, koken en plezier maken met de kindjes.... We moeten alle grillen van ons kind opvangen en zelf totaal zen blijven zoals een Tibetaanse monnik, we mogen niet te veel applaus geven, want daar worden onze kinderen afhankelijk en later depressief van. En oh, ja, wat zéker niet mag is boos worden.
Je zou van minder totaal uitgeput worden...


Niets zo vermoeiend als jezelf in een keurslijf steken....

 

Authenticiteit daarentegen brengt levensenergie, flow en warme verbinding.

 

Is authentiek zijn dan hetzelfde als handelen op automatische piloot, vanuit patronen en gewoonten? Helaas niet. Authenticiteit is durven staan voor wat jij belangrijk vindt. En dat vraagt om rust en vertraging.

 

Dat is waarom ik zo'n fan ben van maximaal veel rust en stressreductie voor het hele gezin. Stress zorgt immers voor het kiezen voor datgene wat we altijd al gedaan hebben.


Niets mis mee, maar soms hebben onze patronen niet de gewenste uitkom en lopen we vast in spiralen die leiden naar totale uitputting.

 

Zo kan alles wat je doet en zegt vanuit een intentie van verbinding of vanuit een intentie van conflict worden gebracht. Wanneer je kiest voor de energie van conflict, zal je bijna met zekerheid conflict krijgen als respons. Kies je voor de pool van verbinding, heb je maximale kans op verbinding en samenwerking.

 

In tijden van rust en ontspanning kunnen we dus steeds bewust een keuze maken. Moet dit? Nee, absoluut niet. Niets moet. Het is gewoon een efficiëntere en meer effectieve manier om te bekomen wat je verlangt (en dus geen onnodige energie te verspillen.)

 

Maar om die rust en ontspanning te bekomen is het heel belangrijk om steeds weer te kijken naar wat jij als ouder nodig hebt (slaap, rust, ondersteuning, actie, er even tussenuit,....)


Alleen wanneer je jezelf voldoende oplaad , ben je in staat om bewust keuzes te maken. Pas dan ben je in staat om te kiezen voor de meest efficiënte en effectieve wegen naar verbinding en positieve medewerking van je kind.

Dus...
Niet straffen? Hier is de basishouding en de intentie van het allergrootste belang. (Zie o.a. de post over het verschil tussen time in en time out.)

Niet belonen? Complimenten geven mag, daar groeien kinderen van. Echter, ook hier is het van het grootste belang op welke manier je het doet.

Niet boos worden? Boos zijn is een menselijke emotie. Maar er is een wereld van verschil tussen boosheid (een uitnodiging om grenzen te stellen/ in actie te komen) en ontploffen/een emmer zogenaamde bagger over je kind gooien.

Niet begrenzen? Oh, alsjeblief wel. Dit is van levensbelang voor de emotionele ontwikkeling van je kind. Het enige wat van belang is dat je dit doet zonder bang maken, vernederen of bedreigen van je kind. Met andere woorden met respect voor de integriteit van je kind.

Dus er mag veel, heel veel,... Sterker nog : bijna alles mag als ouder. Het draait er alleen om hoe je het doet. En die 'hoe' vraagt om rust, heel veel rust en bakken vol zelfzorg! Dit geeft je de kans om je meest authentieke zelf te zijn als ouder. En een ouder die duidelijk aangeeft waar hij/zij voor staat, zijn/haar grenzen duidelijk aangeeft, geeft rust, duidelijkheid en veiligheid. En geen groter cadeau dan dat voor een kind.

Indien je graag concrete tips krijgt over hoe je grenzen stelt met respect voor de integriteit van je kind, hoe je je kind effectief in zijn/haar kracht zet, hoe je telkens weer kan kiezen voor de verbinding en samenwerking; nodig ik je graag uit op een van mijn lezingen over verbindend opvoeden .

www.verbindendopvoeden.be/agenda


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.