Conflicten

Gepubliceerd op 23 januari 2020 om 09:20

Ruzies tussen broers en zussen

Hoewel verbindend opvoeden heel wat conflicten vermijdt, kan helaas niet alles vermeden worden. Conflicten doen zich nu eenmaal voor bij mensen. Maar niets zo vermoeiend als kibbelende kinderen. Maar hoe ga je er op een effectieve manier mee om?

1) Kinderen moeten de kans krijgen om te oefenen. Als je als ouder steeds onmiddellijk tussenkomt en als (scheids-)rechter bepaalt wie gelijk heeft en wie niet, leren kinderen niets. Integendeel m, ze leren in het slechtste geval dat ze later beroep moeten doen op externe instanties zoals rechters, politie en dergelijke om geschillen met anderen op te lossen omdat ze zelf niet in staat zijn om met conflict om te gaan.

 

2) Wel is het heel fijn als je hen bijstaat in het conflict. Want zoals ik al zei moeten kinderen leren hoe ze hiermee kunnen omgaan. Hun mensenbrein is absoluut nog niet volgroeid, dus ze zijn vaak niet in staat om alternatieven te bedenken voor hun gedrag. Als je kinderen altijd laat doen, kiezen kinderen bijna gegarandeerd steeds voor dezelfde strategie. De kans dat er patronen ontstaan van iemand die steeds zijn zin krijgt en de ander die toegeeft is zeer reëel. En dan hebben ze weinig geleerd.
Bijstaan is letterlijk benoemen van de situatie en de kindjes opvangen in de emoties die het conflict met zich meebrengt.

Als voorbeeld neem ik graag de situatie van gisteren ochtend: de kindjes hadden het idee om alle auto's in een lange rij te zetten. Mijn dochtertje was het vrij snel beu, terwijl mijn zoontje heel graag wilde verder spelen.
Gezeur en verheffing van de stem bij de kindjes.
Ik benoemde letterlijk de situatie:' N. wil niet meer spelen, M. wil heel graag samen verder doen. Dat kan natuurlijk niet beide tegelijkertijd. Hoe denken jullie dat jullie dit kunnen oplossen?'.
Hierbij is het heel belangrijk dat je verbaal en non-verbaal uitstraalt dat je er ten volle in gelooft dat ze een oplossing zullen vinden.
Mijn dochter: Ik ga even rusten.
Mijn zoon: Ok, dan ga ik even alleen verder doen tot jij terug komt.
Mijn dochter: Maar nee, ik doe nu al terug mee.

Er kwamen geen heftige emoties. Door de korte tussenkomst was het belangenconflict niet geëscaleerd. Indien er toch emoties zich had aangediend had ik dingen gezegd zoals: 'Dit maakt je verdrietig. Je wordt er heel erg boos van...' Ik zie jou, ik hoor jou, je emoties mogen er ziijn.'

Het is van belang dat je zelf rust en zelfcontrole uitstraalt, zowel verbaal als non- verbaal. Als je weet dat je dat op dat moment door omstandigheden niet kan bieden, kom je beter niet tussen. De kans is te groot dat je het conflict extra verhit.

Echter, wanneer iemands emotionele of fysieke veiligheid/ integriteit in het gedrang is, heb je altijd onmiddellijk tussen te komen. No matter what. Het bewaken van de veiligheid en integriteit van de kindjes is nu eenmaal onze verantwoordelijkheid als volwassene.

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.